ထွန်းကားသောအိန္ဒိယတွင်၊ တောက်ပမှုအားလုံးသည်ရွှေဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအများစုတွင် ရွှေကို စွန့်စားရမည့်အချိန်များအတွက် ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ အိန္ဒိယတွင်မူ အဝါရောင်သတ္ထုဝယ်လိုအားသည် ကောင်းသောကာလနှင့် အဆိုးများကြားတွင် အားကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် အိန္ဒိယယဉ်ကျေးမှုတွင် ရွှေသည် ၎င်း၏ပင်ကိုယ်တန်ဖိုးထက် များစွာသာလွန်သော ရိုးရာတန်ဖိုးတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အိန္ဒိယ၏ စီးပွားရေး တိုးမြင့်လာကာ လူများ စည်းစိမ်ဥစ္စာများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံ၏ ရွှေငတ်မွတ်မှုသည် ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်တွင် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေသည်။ နယူးဒေလီရှိ တိုနီ လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်များတွင် ရွှေသည် အိန္ဒိယအတွက် ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို မြင်ရန် ပိုကောင်းသည့်နေရာ မရှိပါ။ Tribhovandas Bhimji Zaveri Delhi, P.N. Sharma သည် "Tiffany's နံနက်စာ" ကို သရေစာကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော အထပ်သုံးထပ်မှ ဧည့်သည်များကို ပြသသည်။ သီးသန့် လည်ဆွဲများနှင့် လက်ကောက်များ ရှိသည်" ဟု Sharma မှ ပြောကြားပြီး မဟာရာဂျာ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ယိမ်းထိုးစေမည့် အတိတ်ပြကွက်များကို ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ရွှေစာရိစ် အရောင်းသမားများသည် ကောင်တာများတွင် မိသားစုများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝိုင်းဖွဲ့ထားသည့် ကတ္တီပါဗူးခွံများကို ချဲ့ထွင်၍ ရွှေအားလုံးနီးပါးကို မင်္ဂလာပွဲများတွင် ပေးအပ်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။ အဲဒါကြောင့် မင်္ဂလာညမှာ စေ့စပ်ပြီးတဲ့ အချိန်ကနေစပြီး သတို့သမီးကို ရွှေလက်ဆောင်တွေ လက်ဆောင်ပေးတာပါ။ အိမ်ထောင်ရေးနဲ့ မိသားစုအပေါ် အကာအကွယ်ပေးမယ့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါ။ ဒါရိုက်တာ Nandkishore Zaveri၊ ကုမ္ပဏီမှ မင်္ဂလာရွှေသည် အာမခံပေါ်လစီတစ်မျိုးဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်– “အိမ်ထောင်ကျချိန်မှာ သမီးကို ပေးထားတာဆိုတော့ အိမ်ထောင်ကျပြီး မိသားစုမှာ အခက်အခဲ ကြုံလာရရင် ပြေလည်နိုင်တယ်၊ ပြေလည်နိုင်တယ်၊ "ဒါက အိန္ဒိယမှာ ရွှေတွေချည်းပဲ" ဟု သတို့သမီးနှင့် သတို့သားမိသားစုများက သတို့သမီးအား ရွှေပေးကြသောကြောင့် မိဘများစွာသည် လက်ဝတ်ရတနာများကို စတင်ဝယ်ယူကြသည်၊ သို့တည်းမဟုတ် သားသမီးများ ငယ်ရွယ်သေးချိန်တွင် ၎င်းအတွက် ချွေတာသုံးစွဲကြစေလိုပါသည်။" ငါ့သားအိမ်ထောင်အတွက် ရွှေဝယ်မယ်” ဟု ဇနီးဖြစ်သူ၏ လည်ပင်းတွင် ရွှေဆွဲကြိုးကြီးတစ်ခု ချိတ်ထားသည့် Ashok Kumar Gulati က ဆိုသည်။ ဆွဲကြိုးက Mrs. Gulati သည် အခမ်းအနားတက်သည့်နေ့များတွင် သူ့ချွေးမအတွက် လက်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ လက်ဝတ်ရတနာများကို သတ်မှတ်ရက်တွင် ဈေးပေါက်ဈေးအတိုင်း အလေးချိန်အလိုက် စျေးသတ်မှတ်ကာ လည်ဆွဲကဲ့သို့ လည်ဆွဲ၊ ကြိုးစားခြင်းသည် ဒေါ်လာထောင်နှင့်ချီ၍ ရနိုင်သော်လည်း၊ ဤစျေးနှုန်းကြီးမြင့်သည့်တိုင် ရွှေဝယ်ယူမှုများကြောင့် မိသားစုသည် အထူးသဖြင့် အခြားရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများနှင့် နှိုင်းယှဥ်သောအခါတွင် ပိုက်ဆံဆုံးရှုံးမည်ကို သူစိုးရိမ်မည်မဟုတ်ကြောင်း Gulati က ဆိုသည်။[ တခြား ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုတွေနဲ့ ရွှေတွေ ထပ်တူကျမယ်” ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။ "ဒါကြောင့် ရွှေက ဘယ်တော့မှ အရှုံးမရှိပါဘူး။" ဒါကြောင့် အိန္ဒိယဟာ ကမ္ဘာ့ရွှေဝယ်လိုအားရဲ့ 20 ရာခိုင်နှုန်းခန့်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ရွှေသုံးစွဲမှုဖြစ်ပါတယ်။ နယူးဒေလီအခြေစိုက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကုမ္ပဏီ Asset Managers မှ စီးပွားရေးပညာရှင် Surya Bhatia က ဝယ်လိုအား ဆက်လက်ရှိနေဦးမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အိန္ဒိယရဲ့ စီးပွားရေး တိုးတက်လာမှုကြောင့် လူလတ်တန်းစားတွေ ပိုများလာပြီး မိသားစုတွေက သူတို့ရဲ့ ဝယ်ယူမှုစွမ်းအားကို တိုးမြင့်လာစေပါတယ်။” ဝင်ငွေတစ်ခုတည်း မိသားစုကနေ ဝင်ငွေနှစ်ဆရတဲ့ မိသားစုအထိ ဝင်ငွေအဆင့်တွေ တိုးလာနေတယ်” လို့ ဆိုပါတယ်။ "ပညာရေးက ဝင်ငွေတွေ တိုးမြင့်လာစေတယ်။" ဟု Bhatia က အိန္ဒိယလူမျိုးများသည် ရွှေတွင် ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများကို နည်းလမ်းသစ်ဖြင့် စတင်ကြည့်ရှုနေကြသည်ဟု Bhatia ကဆိုသည်။ ရွှေလက်ဝတ်ရတနာအဖြစ် ကိုင်ဆောင်ထားမည့်အစား ၎င်းတို့သည် စတော့ရှယ်ယာများကဲ့သို့ ရောင်းဝယ်နိုင်သော ရွှေများတွင် ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများဖြစ်သည့် လဲလှယ်ရောင်းဝယ်ရေးရန်ပုံငွေများကို ဝယ်ယူကြသည်။သို့သော် အိန္ဒိယမိသားစုများသည် ၎င်းတို့၏ ရွှေလက်ဝတ်ရတနာများကို စွန့်လွှတ်ရန် အကြောင်းရင်းများစွာရှိသည်။ မင်္ဂလာလက်ဝတ်ရတနာအတွက် ဟိန္ဒီစကားလုံးမှာ "stridhan" ဟူသော အဓိပ္ပါယ်မှာ "အမျိုးသမီး၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာ" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရပြီး "၎င်းကို အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် မှတ်ယူကြပြီး၊ ၎င်းသည် သူမ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သူမနှင့်အတူ ရှိနေလိမ့်မည်" ဟု Pavi Gupta က ဆိုသည်။ သူတို့မိသားစုတွေဝယ်လို့ရတဲ့ရွှေထည်အချို့ကိုရှာဖွေဖို့သူမရဲ့စေ့စပ်ထားသူ Manpreet Singh Duggal နဲ့စတိုးဆိုင်ကိုသွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပါတယ်။လိုအပ်ပါကသူမရဲ့မိသားစုကိုကယ်တင်နိုင်တဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ရွှေဟာအမျိုးသမီးတစ်ဦးအတွက်စွမ်းဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်တယ်လို့သူမကပြောပါတယ်။ အန္တရာယ်များပြီး လူမှုဖူလုံရေး ပိုက်ကွန်သိပ်မရှိသော အိန္ဒိယနိုင်ငံကဲ့သို့ အားသွင်းရသော စီးပွားရေးစနစ်သည် အဓိပ္ပါယ်များစွာရှိနိုင်သည်။